مرگ «ونداد» در قفس گردشگری یا شکست سیاست‌های حفاظت از حیات‌وحش؟

به گزارش پایگاه خبری تیترشمال  – باز هم قفسی در شمال ایران شاهد خاموشی حیوانی شد که قرار بود نماد زندگی و حیات باشد. مرگ ونداد، پس از ماجرای تلخ مرگ یک قلاده شیر در تیرماه ۱۴۰۴، پرسش‌های تازه‌ای درباره استانداردهای نگهداری، کیفیت مراقبت و سطح نظارت بر مراکز گردشگری حیوان‌محور ایجاد کرده است.

کارشناسان محیط زیست احتمال مسمومیت را مطرح کرده‌اند و نتایج کالبدگشایی به‌زودی مشخص خواهد شد؛ اما این بار، مسئله فراتر از یک حادثه فردی است و نشانگر ضعف‌های سیستمیک در مدیریت حیوانات غیربومی در ایران است.

واکنش‌ها و بررسی‌ها

پس از انتشار ویدئویی از ببر با دهانی خون‌آلود، کارشناسان محیط زیست و دامپزشکی مازندران برای بررسی علت مرگ ونداد به مجموعه اعزام شدند. کالبدگشایی اولیه احتمال مسمومیت حاد را نشان می‌دهد، اما نتیجه نهایی پس از بررسی‌های آزمایشگاهی اعلام خواهد شد.

واکنش عمومی و فعالان محیط زیست

پس از انتشار خبر مرگ ونداد، موجی از واکنش‌ها در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها ایجاد شد.

فعالان محیط زیست نسبت به تکرار حوادث مشابه و ضعف نظارت بر مراکز گردشگری حیوان‌محور هشدار دادند و خواستار برخورد جدی مسئولان شدند.

برخی کاربران از وضعیت نگهداری گونه‌های غیربومی در شمال ایران انتقاد کردند و مرگ ونداد را نماد بحران عمیق حیات‌وحش در کشور دانستند.

 اظهارات مسئولان محیط زیست و دامپزشکی

روح‌الله اسماعیلی، معاون محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی مازندران: «نمونه‌های به‌دست‌آمده برای بررسی‌های تخصصی به آزمایشگاه مرجع ارسال شده و نتایج پس از پایان بررسی‌ها اعلام خواهد شد.»

احتمال مسمومیت به عنوان یکی از علل مطرح شده اما تأیید نهایی منوط به نتایج آزمایشگاهی است.

دامپزشک معتمد اداره کل محیط زیست بر اهمیت پایش مداوم سلامت حیوانات تأکید کرد.

 جزئیات پیشین در مورد مدیریت پارک

پس از مرگ شیر در تیر ۱۴۰۴، فعالیت پارک به صورت موقت تعلیق شد و پس از اقدامات اصلاحی، اخذ تعهدات محضری و تأیید سلامت حیوانات، مجوز مشروط صادر گردید.

تکرار حادثه، نگرانی‌ها درباره کیفیت نگهداری و عملکرد مدیریت پارک را افزایش داده است.

 مشکلات ژنتیکی و سلامت حیوانات

ونداد و سه ببر دیگر از مشهد به الیمالات منتقل شده بودند و دارای سابقه درون‌آمیزی ژنتیکی و خطوط خونی ناسالم بودند.

کارشناسان معتقدند ضعف ژنتیکی و بیماری‌های مرتبط می‌تواند در مرگ ونداد نقش داشته باشد و سلامت سایر گونه‌ها را تهدید کند.

پیگیری قانونی و قصور حرفه‌ای

پرونده دامپزشک طرف قرارداد پارک در سازمان نظام دامپزشکی استان بررسی شده است.

در صورت اثبات هرگونه قصور مجدد، پیگیری قانونی از مراجع ذی‌صلاح انجام خواهد شد.

کارشناسان حقوق محیط زیست بر ضرورت بازنگری در صدور مجوز و نظارت بر مراکز نگهداری حیوانات غیربومی تأکید کردند.

 چالش‌های مدیریتی و سیاست‌گذاری

نگهداری گونه‌های غیربومی در اقلیم‌های ناهماهنگ و بدون زیرساخت‌های تخصصی، تهدیدی برای زندگی حیوانات است.

ضعف نظارت دامپزشکی و ناپیوستگی در سیاست‌های حفاظتی باعث افزایش خطر مرگ و بیماری حیوانات می‌شود.

تجربه‌های گذشته نشان داده بدون اصلاح جدی در نظام صدور مجوز و نظارت، حوادث مشابه ادامه خواهد داشت.

پیشینه حادثه

پارک حیات‌وحش مایا پیش‌تر نیز در تیرماه ۱۴۰۴ به دلیل مرگ یک شیر، فعالیتش به‌طور موقت تعلیق شده بود. پس از اصلاحات و اخذ تعهدات، مجوز فعالیت مشروط صادر شد؛ اما تکرار حادثه، ضعف‌های ساختاری و نظارتی را برجسته کرده است.

وضعیت سایر حیوانات

ونداد در زمان مرگ تحت درمان بود و سلامت سه ببر دیگر تأیید شده است. با این حال سابقه درون‌آمیزی ژنتیکی و مشکلات سلامت می‌تواند نقش مهمی در مرگ او داشته باشد.

ابهامات قانونی و مسئولیت‌ها

پرونده دامپزشک طرف قرارداد پارک در سازمان نظام دامپزشکی بررسی می‌شود و در صورت قصور، پیگیری قانونی انجام خواهد شد. کارشناسان محیط زیست خواستار بازنگری در صدور مجوز و نظام نظارت مراکز نگهداری حیوانات غیربومی هستند.

چالش‌های سیستمیک

نگهداری گونه‌های غیربومی در اقلیم‌های نامناسب بدون زیرساخت‌های تخصصی و توجه به سلامت ژنتیکی، تهدیدی برای حیات حیوانات و اعتماد عمومی نسبت به مراکز گردشگری حیوان‌محور است.

ونداد مُرد، اما زنگ خطر همچنان به صدا درآمده است. بدون بازنگری جدی در سیاست‌های صدور مجوز، نظام مراقبت و پاسخگویی، مرگ حیوانات در مراکز گردشگری ادامه خواهد یافت.

نتیجه این پرونده، آزمونی برای شفافیت، مسئولیت‌پذیری و توان نظارتی سازمان‌های متولی حفاظت از حیات‌وحش است؛ پاسخی که می‌تواند نقطه آغاز پایان چرخه تلخ تکرار فجایع مشابه باشد.

انتهای خبر/