«مهربانو»؛ مدرسه‌ای که به مهمانان خوش‌آمد می‌گوید!

مجتبی قربانی

به گزارش پایگاه خبری تیترشمال؛ ساعت ۸:۱۵ صبح، سفری پر امید را از ساری آغاز کردیم؛ جاده‌ای پیچ‌درپیچ و سرسبز پیش رو بود و مقصد ما اقامتگاه بوم‌گردی مهربانو، در دل منطقه دودانگه ساری، بین روستاهای مرگاب سفلی و پاشاکلا، قرار داشت. پس از طی مسافتی حدود ۷۰ کیلومتر و حدود یک ساعت و نیم رانندگی، سرانجام ساعت ۹:۳۰ به اقامتگاه رسیدیم؛ جایی که قرار بود میزبان ما فاطمه امیری‌فر، مدیر اقامتگاه و زنی پرتلاش باشد که چند سالی است با همت و پشتکار خود این محل را به نقطه‌ای فرهنگی و گردشگری تبدیل کرده است.

اقامتگاه مهربانو، در دل دهستان بندرج دودانگه قرار گرفته و تمامی بازسازی‌ها و مرمت‌های آن با دستان توانمند استادکاران بومی این منطقه انجام شده است؛ اینجا نه فقط مکانی برای اقامت بلکه قصه‌ای از مقاومت، امید و کارآفرینی است. فاطمه امیری‌فر، خبرنگار و مدیرمسئول هفته‌نامه «صدای اقتصاد» شمال کشور که اینک در نحقق رویاهای خود مدیر این اقامتگاه بومگردی است در جمع خبرنگاران به بیان دقیق چالش‌ها و موفقیت‌های خود پرداخت.

روایت تلاش، رنج و امید

فاطمه امیری‌فر با لحنی صمیمی اما مصمم، از آغاز مسیر خود گفت؛ وامی بیش از ۱۸ درصد بهره، به مبلغ بیش از دو میلیارد تومان، که برای بازسازی و راه‌اندازی اقامتگاه دریافت کرده بود.

او بیان کرد: پروژه ما هنوز کامل نیست؛ حیاط و بخشی از زیرساخت‌ها نیمه‌کاره مانده‌اند اما به جای حمایت، گاه با ناامیدی و سختی مواجه شده‌ایم.

وی با افتخار گفت: تاکنون بیش از ۵۰ تا ۶۰ نفر از ساکنان همان روستا و مناطق اطراف در این پروژه مشغول به کار شده‌اند. برخی از این استادکاران ۳۰۰ روز کاری را پشت سر گذاشته‌اند و تمامی کارهای مرمت و ساخت توسط استادکاران بومی انجام شده است.

این بانوی کارآفرین اشاره کرد: اتاق‌های اقامتگاه به تازگی کامل شده‌اند و تخت‌ها به مرور نصب می‌شوند، اما فضای اقامتگاه با وجود نیمه‌کاره بودن، رو به تکامل و رشد است.

مهربانو؛ رویای کودکی

 مدیر اقامتگاه بومگردی مهربانو، با شور و اشتیاق از طرح‌های آتی خود برای توسعه این مجموعه سخن گفت؛ قصد دارد از زمین سه هزار متری پایین اقامتگاه یک مزرعه کوچک ایجاد کند تا فقط به اقامت و گذران شب محدود نباشد. هدف او آشنایی مهمانان با فرهنگ و سنت‌های بومی، صنایع دستی محلی و خوراکی‌های سنتی مانند شیرینی‌هایی است که در مراسم عروسی منطقه استفاده می‌شود.

امیری‌فر با اشاره به طعم شیرینی‌های محلی که به خبرنگاران تعارف کرد، گفت: این شیرینی‌ها بخشی از خاطرات دوران کودکی من است و امیدوارم مهمانان با این بخش‌های فرهنگی نیز آشنا شوند.

او تاکید کرد: هدف اصلی‌اش ایجاد اشتغال پایدار برای روستا و توسعه صنایع دستی است و امیدوار است روزی به این اهداف بزرگ دست پیدا کند.

دغدغه‌های محیط زیستی و تهدیدات پیرامونی

امیری‌فر همچنین از وجود گونه‌های نادر جانوری در اطراف اقامتگاه سخن گفت و معتقد است این نشان‌دهنده امنیت و سلامت محیط زیست منطقه است. اما دغدغه اصلی او حضور زباله‌های رها شده در طبیعت و فرهنگ‌سازی ناکافی برای حفظ محیط زیست است و در این باره می‌گوید: با وجود تبلیغات زیاد، هنوز فرهنگ درست جمع‌آوری و تفکیک زباله جا نیفتاده است.

همچنین او به خطر دست‌اندازی به اراضی ملی در این منطقه اشاره کرد و گفت: خبرهایی شنیده شده بود که برخی افراد با سرمایه و قدرت تلاش دارند در این منطقه سایت‌های گردشگری بزرگ ایجاد کنند که این کار به شدت به منابع آب و محیط زیست لطمه می‌زند و تهدیدی جدی برای توسعه پایدار منطقه است. هرگونه ساخت و ساز بزرگ بدون اجازه و هماهنگی، با مخالفت جدی مواجه خواهد شد.

مشکلات جدی بحران آب و خطرات توسعه ناپایدار

یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های این منطقه، بحران آب است. وی با بیان این نکته تاکید کرد: ما اینجا تنش آبی شدیدی داریم؛ اصلاً نمی‌شود فرض کرد که آب کافی برای توسعه‌های بزرگ وجود داشته باشد. حتی در روزهای عادی، گاهی آب قطع می‌شود. با این اوصاف جای تعجب دارد که برخی افراد حتی برای ایجاد پروژه‌های بزرگ گردشگری بدون توجه به این محدودیت‌ها برنامه‌ریزی می‌کنند.

اشتغال و توسعه کسب‌وکارهای محلی

او از برنامه‌های خود برای ایجاد کسب‌وکارهای محلی و اشتغال سخن گفت و ادامه داد:  در حال حاضر چند نفر به صورت مستقیم در اقامتگاه مشغول‌اند و به دنبال گسترش پروژه‌هایی مانند نانوایی سنتی، دامداری و تولید مواد غذایی محلی هستیم که می‌تواند برای ده‌ها نفر به طور غیرمستقیم فرصت شغلی ایجاد کند. هدف ما فقط اجاره دادن اتاق‌ها نیست، بلکه می‌خواهیم کاری کنیم که هر کسی که به اینجا می‌آید، با سبک زندگی روستا و تولیدات محلی آشنا شود.

پشتوانه رسانه‌ای و تلاش‌های فرهنگی

مدیر اقامتگاه بومگردی مهربانو به فعالیت‌های رسانه‌ای خود اشاره کرد؛ وی مدیر مسئول هفته‌نامه «صدای اقتصاد» و صاحب هفته‌نامه «مهربانو»، تنها هفته‌نامه تخصصی بانوان در شمال کشور است. هدف این نشریه، معرفی فرهنگ، سلامت و سبک زندگی بومی است که به مهمانان اقامتگاه و منطقه خدمات فرهنگی ارائه می‌دهد. امیری‌فر می‌خواهد مطالعه و کتابخوانی را در میان ساکنان و گردشگران ترویج کند و معتقد است این امر به ارتقای فرهنگی روستا کمک می‌کند.

 از مدرسه مخروبه تا اقامتگاه بوم‌گردی

یکی از بخش‌های تاثیرگذار سخنان این بانوی کارآفرین و پرتلاش، خاطره‌ تبدیل مدرسه بلااستفاده و مخروبه این روستا به اقامتگاه بوم‌گردی مهربانو بود. این مدرسه که بیش از سی سال قدمت داشت، به دلیل مهاجرت ساکنان، تا سال‌ها بدون دانش‌آموز مانده و به حال خرابی و بی‌استفاده رها شده بود. دیوارهای شکسته، پنجره‌های شکسته و فضای به شدت ناامیدکننده‌ای که حتی به طویله تبدیل شده بود.

مُزد تلاش

او با اصرار فراوان و پس از سال‌ها پیگیری با مسئولان مختلف، موفق شد این مکان را به اجاره بگیرد و به طرح بوم‌گردی تبدیل کند. او از مقاومت‌ها و سختی‌های فراوانی گفت که در این مسیر داشته و ناامیدی‌های زیادی که با آن روبرو شده بود؛ اما هرگز از هدف خود دست نکشید و امروز نتیجه این تلاش‌ها، اقامتگاهی است که نه تنها نمادی از احیای روستا بلکه نقطه امیدی برای آینده‌ای بهتر است.

زندگی در دل جنگل؛ خاطراتی از کودکی و انگیزه‌های امروز

فاطمه از دوران کودکی خود گفت؛ زندگی در دل جنگل‌ها، جایی که حتی نور فانوس برای روشنایی شب‌ها کافی بود و دور از هر گونه امکانات شهری. او روایت کرد که چگونه این سبک زندگی، گرچه سخت بوده، اما پایه‌های عمیقی برای علاقه و تعهد او به طبیعت و روستا گذاشته است. پس از سال‌ها زندگی در شهر و کار رسانه‌ای، «دختر جنگل» تصمیم گرفت به زادگاهش بازگردد و با کوهنوردی و جنگل‌نوردی بار دیگر به طبیعت نزدیک شود.

پیگیری و حمایت‌های محدود؛ موانع و پشتیبانی‌ها

او از تلاش‌های خود برای دریافت مجوزها و حمایت‌های قانونی سخن گفت و افزود: وام بانکی که دریافت کرده، همراه با مشکلات فراوان از قبیل وثیقه‌های سنگین و ضامن پزشک، موانع اداری و مخالفت‌های محلی، بخشی از این مسیر سخت بوده است. با وجود همه این‌ها، دلسرد نشد و راه سخت اما شیرین را تا انتهای مسیر پیمود و امروز «مهربانو» مزد این پیمایش مسیر با پای زنانگی اما استوار او است.

چشم‌انداز آینده؛ توسعه پایدار و حفظ طبیعت

مدیر اقامتگاه بومگردی مهربانو  ابراز امیدواری کرد که با ادامه این مسیر، اقامتگاه مهربانو به الگویی برای توسعه پایدار، حفظ فرهنگ بومی، ایجاد اشتغال و حفاظت از محیط زیست تبدیل شود.

امیری‌فر یادآور شد: مهم‌ترین سرمایه این منطقه، طبیعت بکر و فرهنگ مردم آن است که باید با احترام و مسئولیت حفاظت شوند.

اینجا دیوارها از روزگار سخت و امیدهای روشن می‌گویند

 آری، در دل مهربانو، جایی که روزگاری دیوارهای مدرسه‌ای ویرانه، سکوتی سنگین و غبار فراموشی را به دوش می‌کشیدند، امروز صدای زندگی و امید پیچیده است. دیوارهایی که روزی بی‌صدا و خسته بودند، حالا به مهمانان سلامی گرم و قصه‌های کهن سرزمین و زحمات بی‌وقفه بانویی پرتلاش را نجوا می‌کنند.

«دختر جنگل» با دست‌هایش، ویرانه‌ها را به اقامتگاهی پر از نور و فرهنگ بدل کرد.

در مسیر بازگشت به این می‌اندیشم که مهربانو، جایی است که هر گوشه‌اش بوی زندگی می‌دهد و هر قدم، حکایت از صبری بی‌کران دارد.

انتهای خبر/