۳۲ نفر در سواحل مازندران جان باختند

به گزارش پایگاه خبری  تیترشمال – دریای مازندران در روزهای پایانی فصل سفر، همچنان میان دو تصویر متضاد ایستاده است؛ از یک سو حضور ناجیان غریق و عملیات‌های امدادی، صدها نفر را از مرگ نجات داده و از سوی دیگر، بی‌توجهی به هشدارها و ورود به مناطق پرخطر، منجر به غرق‌‌شدگی مسافران و شناگران شده است.

فقدان آشنایی مسافران با دریای خزر،  رفتار شناگران، انتخاب محل شنا، زمان ورود به آب و میزان توجه به هشدارهای ایمنی همچنان بخش مهمی از معادله مرگ و نجات در سواحل استان را تشکیل می‌دهد.

مرتضی علیزاده روز چهارشنبه در گفت‌وگو با خبرنگاران با اشاره به آخرین وضعیت حوادث دریایی در سواحل مازندران اظهار کرد: با وجود استقرار ناجیان غریق و انجام عملیات‌های متعدد امدادی، بی‌توجهی برخی مسافران و گردشگران به هشدارهای ایمنی و ورود به مناطق پرخطر، همچنان موجب وقوع حوادث مرگبار در دریا می‌شود.

وی افزود: بر اساس آمار ثبت‌شده، تاکنون ۳۲ نفر در سواحل دریای مازندران جان خود را از دست داده‌اند که بیشترین موارد فوتی در شهرستان‌های بابلسر، رامسر، تنکابن و نوشهر گزارش شده است.

سرپرست هیئت نجات غریق و غواصی مازندران با اشاره به نقش ناجیان غریق در پیشگیری از حوادث دریایی تصریح کرد: بخش قابل توجهی از مأموریت‌های ناجیان به پیشگیری و امدادرسانی به افرادی اختصاص دارد که در معرض غرق‌شدگی قرار گرفته‌اند و تاکنون بیش از یک‌هزار و ۶۰۰ نفر با تلاش نیروهای مستقر در سواحل از خطر غرق‌شدن نجات یافته‌اند.

علیزاده با تأکید بر ضرورت رعایت توصیه‌های ایمنی از سوی مسافران و گردشگران ادامه داد: شنا در خارج از محدوده‌های تعیین‌شده، به‌ویژه در شرایط نامساعد جوی و دریایی، خطرات جدی به همراه دارد و می‌تواند جان افراد را به خطر بیندازد.

وی از گردشگران خواست پیش از ورود به آب، وضعیت دریا و هشدارهای اعلام‌شده از سوی دستگاه‌های مسئول را بررسی کنند و از شنا در نقاط ممنوعه یا مناطقی که ناجیان غریق در آن حضور ندارند، خودداری کنند.

سرپرست هیئت نجات غریق و غواصی مازندران همچنین از شهروندان خواست در صورت مشاهده شرایط خطرناک یا گرفتار شدن فردی در آب، از ورود هیجانی و غیرایمن به دریا خودداری کرده و موضوع را در سریع‌ترین زمان به نیروهای امدادی و ناجیان غریق اطلاع دهند.

اکنون که فصل اصلی سفرهای تابستانی رو به پایان است، آمار ۳۲ جان‌باخته در حقیقت، یک خانواده و یک سفر ناتمام قرار دارد؛ در مقابل، آمار بیش از یک‌هزار و ۶۰۰ نجات‌یافته نیز نشان می‌دهد که حضور نیروهای امدادی و غریق نجات تا چه اندازه می‌تواند فاصله میان حادثه و فاجعه را تعیین کند.

واقعیت این است که ایمنی دریا در کنار افزایش تعداد ناجیان غریق می‌بایست با ایمن‌سازی نقاط حادثه‌خیز، اطلاع‌رسانی مؤثر به مسافران، جلوگیری از ورود به مناطق ممنوعه و آموزش عمومی درباره رفتار با جریان‌های خطرناک دریا باید همزمان دنبال شود. در غیر این صورت، هر تابستان ممکن است دوباره همان داستان تکرار شود: دریایی که برای میلیون‌ها مسافر مقصد تفریح است، اما برای شماری از خانواده‌ها به نقطه پایان یک سفر تبدیل می‌شود.

انتهای خبر/