شش سال در بهارستان و پرسش‌هایی که از کارنامه بابایی‌کارنامی باقی مانده است

مجتبی قربانی

به گزارش پایگاه خبری تیترشمال – در این گزارش به نگاهی منصفانه و نقادانه به عملکرد شش‌ساله نماینده ساری و میاندورود؛ از ریاست کمیسیون اجتماعی و پیگیری حقوق کارگران و بازنشستگان تا وعده‌ها و مطالبات توسعه‌ای حوزه انتخابیه ساری و میاندورود خواهیم پرداخت:

علی بابایی کارنامی طی شش سال حضور در مجلس شورای اسلامی، از چهره‌های فعال و پرحضور در حوزه‌های اجتماعی، کارگری، تأمین اجتماعی و مسائل اقتصادی بوده است؛ نماینده‌ای که در دوره یازدهم و دوازدهم مجلس، علاوه بر پیگیری مسائل حوزه انتخابیه ساری و میاندورود، به‌تدریج جایگاه پررنگ‌تری در معادلات ملی مجلس پیدا کرد و از تیرماه ۱۴۰۳ نیز به ریاست کمیسیون اجتماعی مجلس رسید؛ مسئولیتی که برای سومین سال متوالی نیز در اختیار او قرار گرفت.

شش سال از حضور علی بابایی کارنامی در مجلس شورای اسلامی می‌گذرد؛ شش سالی که برای او با حضور در کمیسیون اجتماعی، ریاست این کمیسیون، پیگیری مسائل کارگران و بازنشستگان و نقش‌آفرینی در موضوعات ملی همراه بوده است. اما در سوی دیگر این کارنامه، ساری و میاندورود همچنان با مجموعه‌ای از مطالبات توسعه‌ای، پروژه‌های نیمه‌تمام و پرسش‌هایی درباره میزان تحقق وعده‌ها مواجه‌اند. اکنون پرسش اصلی این است که جایگاه پررنگ او در بهارستان تا چه اندازه توانسته به تغییر ملموس در زندگی مردم حوزه انتخابیه منجر شود؟

 نماینده‌ای با کارنامه پررنگ ملی و مطالبات محلیِ همچنان روی میز

علی بابایی کارنامی از خرداد ۱۳۹۹ تاکنون نماینده مردم ساری و میاندورود در مجلس شورای اسلامی بوده و در این مدت، از عضویت و نایب‌رئیسی کمیسیون اجتماعی مجلس یازدهم تا ریاست این کمیسیون در مجلس دوازدهم پیش رفته است. او همچنین در مقاطع مختلف ریاست فراکسیون کارگری و عضویت در کمیسیون تلفیق بودجه را برعهده داشته و در تیرماه ۱۴۰۵ برای سومین سال متوالی به ریاست کمیسیون اجتماعی مجلس دوازدهم انتخاب شده است.

این موقعیت، کارنامه او را از یک نماینده صرفاً حوزه انتخابیه‌ای فراتر می‌برد؛ چراکه بخش مهمی از عملکرد او باید در حوزه قانون‌گذاری و نظارت ملی، به‌ویژه در حوزه کار، تأمین اجتماعی، بازنشستگان و اقشار آسیب‌پذیر سنجیده شود. در عین حال، رأی مردم ساری و میاندورود به او، مسئولیت دیگری نیز ایجاد کرده است: اینکه خروجی این جایگاه ملی در زندگی روزمره مردم حوزه انتخابیه نیز قابل مشاهده باشد.

صدای پررنگ کارگران و بازنشستگان

با این حال، ارزیابی عملکرد یک نماینده را نمی‌توان صرفاً با تعداد مصاحبه‌ها، جلسات، بازدیدها، تذکرات و وعده‌ها سنجید. نماینده مجلس در برابر افکار عمومی، علاوه بر «پیگیری»، باید بتواند درباره نتیجه پیگیری‌ها، میزان تحقق وعده‌ها، اثرگذاری قوانین و وضعیت پروژه‌های حوزه انتخابیه نیز گزارش روشن و قابل اندازه‌گیری ارائه کند. از همین منظر، کارنامه بابایی کارنامی هم نقاط قوت قابل توجه دارد و هم حوزه‌هایی که همچنان نیازمند پاسخ روشن‌تر و عملکرد ملموس‌تر است.

نقطه قوت نخست؛ پررنگ شدن نقش ملی

مهم‌ترین تفاوت بابایی کارنامی با بسیاری از نمایندگان حوزه‌های انتخابیه، حرکت او از مسائل صرفاً محلی به سمت مسائل ملی حوزه اجتماعی است.

او در تیرماه ۱۴۰۳ به ریاست کمیسیون اجتماعی مجلس انتخاب شد و در تیرماه ۱۴۰۴ نیز برای دومین سال متوالی این مسئولیت را به دست آورد.

این جایگاه، فرصت مهمی برای اثرگذاری بر مسائل کارگران، بازنشستگان، تأمین اجتماعی، معلولان، اشتغال، آسیب‌های اجتماعی و سیاست‌های رفاهی کشور ایجاد کرده است.

نمونه روشن این نقش، پیگیری موضوع تحقیق و تفحص از سازمان تأمین اجتماعی، شستا و بانک رفاه کارگران است. بابایی کارنامی در شهریور ۱۴۰۲ به‌عنوان رئیس هیئت تحقیق و تفحص اعلام کرد: بررسی عملکرد ۱۰ ساله این مجموعه‌ها در دستور کار قرار گرفته و از وجود تخلفات اداری، نقض قوانین و برخی سوءاستفاده‌های مالی در بررسی‌های انجام‌شده سخن گفت. در عین حال، خود او از کندی روند تحقیق و تفحص به دلیل مشکلات هماهنگی و کمبود حمایت مالی و تجهیزاتی مجلس نیز انتقاد کرده بود.

این موضوع از جمله نقاطی است که می‌تواند در ارزیابی عملکرد او مثبت تلقی شود؛ اما یک سؤال اساسی همچنان باقی است: سرنوشت نهایی این تحقیق و تفحص و میزان اثرگذاری آن بر اصلاح ساختار تأمین اجتماعی چه بوده است؟

این همان نقطه‌ای است که گزارش عملکرد نماینده باید از «انجام فرآیند» عبور کرده و به «نتیجه» برسد.

کارگران و بازنشستگان؛ قوی‌ترین بخش کارنامه

اگر قرار باشد یک حوزه را به‌عنوان شاخص‌ترین عرصه فعالیت بابایی کارنامی معرفی کنیم، حوزه کارگری و تأمین اجتماعی احتمالاً در صدر قرار می‌گیرد.

او سابقه مدیریتی در وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و تشکل‌های کارگری داشته و همین سابقه باعث شده است موضوعات کار و تأمین اجتماعی در سخنان و فعالیت‌های پارلمانی او سهم بالایی داشته باشد.
در آبان ۱۴۰۳، بابایی کارنامی در جایگاه رئیس کمیسیون اجتماعی درباره قانون متناسب‌سازی حقوق بازنشستگان تأکید کرد: دولت مکلف به اجرای دقیق قانون است.

در فروردین ۱۴۰۴ نیز درباره مرحله دوم متناسب‌سازی حقوق بازنشستگان اعلام کرد: اجرای مرحله دوم باید از ابتدای سال اعمال شود و موضوع را از طریق سؤال از وزیر دنبال کرده است.

در خرداد ۱۴۰۵ نیز در پی بررسی‌های کمیسیون اجتماعی درباره احکام بازنشستگان تأمین اجتماعی اعلام کرد: از نگاه کمیسیون، احکام صادرشده با مقررات مربوط به متناسب‌سازی منطبق نبوده است.

این موارد نشان می‌دهد که حضور او در حوزه بازنشستگان صرفاً به موضع‌گیری‌های مناسبتی محدود نبوده و در سطح کمیسیون نیز دنبال شده است.

❗️با این حال، نقد منصفانه این است که نماینده‌ای که ریاست کمیسیون اجتماعی را بر عهده دارد، باید بیش از سایر نمایندگان درباره خروجی نهایی این پیگیری‌ها پاسخگو باشد. بازنشسته‌ای که هنوز با فاصله میان هزینه‌های زندگی و دریافتی خود مواجه است، با تعداد جلسات و مصاحبه‌ها قانع نمی‌شود؛ معیار اصلی برای او، رقم دریافتی، اجرای قانون و کاهش فشار معیشتی است.

کارنامه کارگری؛ از دفاع تا پذیرش مسئولیت مجلس

یکی از مواضع قابل توجه بابایی کارنامی، پذیرش سهم مجلس در مشکلات معیشتی است.

او در ۹ دی ۱۴۰۴ در صحن مجلس صراحتاً اعلام کرد: اگر کارگران، معلمان، کارمندان، بازاریان و کشاورزان زیر فشار اقتصادی هستند، هم دولت و هم مجلس مسئول‌اند و زمان فرافکنی گذشته است.
این موضع از منظر سیاسی اهمیت دارد؛ زیرا نماینده صرفاً نباید دولت را مسئول مشکلات معرفی کند و از نقش مجلس در تصویب قوانین، بودجه‌ها و سیاست‌های اقتصادی فاصله بگیرد.

❗️اما همین موضع، یک مطالبه مهم‌تر را نیز متوجه شخص او می‌کند: اگر مجلس مسئول است، سهم عملکرد مجلس دوازدهم و کمیسیون اجتماعی در کاهش فشار معیشتی مردم باید با شاخص‌های مشخص قابل ارزیابی باشد.

دخالت در انتصابات؛ پرتکرارترین انتقاد از علی بابایی کارنامی

یکی از مهم‌ترین و پرتکرارترین انتقاداتی که در گفت‌وگوهای روزمره مردم، محافل سیاسی، جمع‌های خصوصی و عمومی و حتی در میان برخی فعالان سیاسی و رسانه‌ای درباره عملکرد علی بابایی کارنامی مطرح می‌شود، موضوع دخالت در انتصابات و نقش‌آفرینی در چینش مدیران است. موضوعی که به نظر می‌رسد در طول زمان به یکی از محورهای ثابت نقدها نسبت به او تبدیل شده است.

این انتقاد صرفاً محدود به محافل غیررسمی نیست و بارها در فضای مجازی نیز از سوی فعالان رسانه‌ای، انسان‌رسانه‌ها و رسانه‌های مختلف مطرح و بازنشر شده است. منتقدان معمولاً این پرسش را پیش می‌کشند که حدود نقش و میزان اثرگذاری او در انتخاب، ابقا یا جابه‌جایی مدیران دستگاه‌های اجرایی و مجموعه‌های مختلف تا کجاست و آیا این نقش‌آفرینی با جایگاه و مسئولیت رسمی او تناسب دارد؟

تکرار چنین انتقاداتی، فارغ از درستی یا نادرستی مصادیق مطرح‌شده، نشان می‌دهد که این موضوع به یکی از دغدغه‌های بخشی از افکار عمومی تبدیل شده و نمی‌توان به‌سادگی از کنار آن عبور کرد.

نکته مهم‌تر اینکه در فضای سیاسی و مدیریتی، صرفِ شکل‌گیری چنین تصوری درباره یک مسئول نیز می‌تواند بر اعتماد عمومی و برداشت جامعه از عملکرد او تأثیر بگذارد. بنابراین، انتظار می‌رود علی بابایی کارنامی به‌جای بی‌توجهی به این انتقادات یا تقلیل آن‌ها به مخالفت‌های سیاسی، موضعی روشن، صریح و اقناع‌کننده اتخاذ کند و درباره حدود ارتباطات، رایزنی‌ها و نقش خود در فرآیند انتصابات توضیح دهد.

پیشنهاد مشخص این است که او با اعلام شفاف مواضع خود درباره معیارهای انتخاب مدیران، مرزبندی میان نظارت و پیگیری امور با دخالت در انتصابات را به‌روشنی تبیین کند و در صورت وجود مصادیق مشخص، امکان بررسی و پاسخ‌گویی درباره آن‌ها را فراهم آورد.

چراکه در نهایت، سرمایه اجتماعی یک نماینده بیش از هر چیز به اعتماد مردم وابسته است و شفافیت، بهترین راه برای پاسخ به ابهاماتی است که در افکار عمومی شکل گرفته‌اند.

ساری و میاندورود؛ از جلسات متعدد تا ضرورت ارائه کارنامه عددی
در حوزه انتخابیه نیز بابایی کارنامی حضور پررنگی داشته است؛ از بازدیدهای روستایی و جلسات با مردم گرفته تا پیگیری پروژه‌های عمرانی، مسائل شهری، کشاورزی، ارتباطات، صنعت و ورزش.

در مهر ۱۴۰۳ جلسه‌ای برای بررسی مشکلات و پروژه‌های شهر ساری با حضور نمایندگان، استاندار و مسئولان اجرایی برگزار شد و بابایی کارنامی اعلام کرد: موضوعات از مسیر جلسات بعدی و سازوکارهای بودجه‌ای مجلس دنبال خواهد شد.

اما مسئله اصلی در اینجا، نسبت میان پیگیری و نتیجه است.

برای مثال، در موضوع زباله‌سوز ساری، بابایی کارنامی در بهمن ۱۳۹۹ از تأمین بودجه مستقل برای طرح پسماند استان‌های شمالی خبر داد.

در طول نیم دهه اخیر ، این پروژه همچنان نیازمند پیگیری بود و از این منظر، پرسش رسانه‌ای منصفانه این است که چرا پروژه‌ای که از سال‌های ابتدایی دوره نمایندگی او در فهرست پروژه‌های مهم قرار داشته، هنوز به نقطه مطلوب نرسیده و سهم هر دستگاه در این تأخیر دقیقاً چیست؟

منطقه آزاد؛ یک مطالبه بزرگ با خروجی‌هایی که باید سنجیده شود

منطقه آزاد مازندران نیز یکی از موضوعاتی است که بابایی کارنامی در سال‌های اخیر بر آن تأکید داشته است.

در گزارش‌های مربوط به عملکرد او، پیگیری پس از تصویب منطقه آزاد و تأکید بر تعیین تکلیف نقاط مورد نظر استان مورد اشاره قرار گرفته است.

اما منطقه آزاد صرفاً با تصویب قانون یا ایجاد عنوان اداری به توسعه منجر نمی‌شود.

❗️امروز مطالبه جدی از نمایندگان استان این است که مشخص کنند منطقه آزاد دقیقاً چه میزان سرمایه‌گذاری، اشتغال، صادرات، واردات مولد و زیرساخت جدید برای مازندران ایجاد خواهد و یا کرده است؟

بنابراین، بابایی کارنامی و دیگر نمایندگان مازندران باید از مرحله «تصویب و پیگیری منطقه آزاد» عبور کرده و شاخص‌های قابل سنجش عملکرد منطقه آزاد را برای مردم توضیح دهند.

روستاها و کشاورزان؛ حضور میدانی قابل مشاهده، اما نیازمند خروجی پایدار
در حوزه روستایی و کشاورزی نیز نمونه‌های متعددی از حضور بابایی کارنامی وجود دارد.

در مرداد ۱۴۰۴، او با حضور در روستاهای محور کوی اصحاب ساری، مسائل کشاورزان و روند برداشت مکانیزه برنج را بررسی کرد.
در موضوع آب کشاورزی نیز جلساتی با حضور مسئولان آب منطقه‌ای، جهاد کشاورزی و نمایندگان کشاورزان برگزار شد و موضوع کاهش آب‌بهای کشاورزان مورد پیگیری قرار گرفت.
در گهرباران نیز موضوع مدیریت بحران آب کشاورزی در جلسات با حضور مسئولان استانی و نمایندگان کشاورزان بررسی شد.

در حوزه خرید گندم، پرداخت مطالبات و تأمین کود شیمیایی نیز بازدیدهایی از تعاونی‌ها و واحدهای مرتبط در ساری و میاندورود انجام شده است.

این‌ها نقاط قوت قابل استناد هستند.

❗️اما برای کشاورزان، سؤال نهایی این است که آیا آب پایدارتر شده، آیا هزینه تولید کاهش یافته، آیا بازار فروش محصول سامان گرفته و آیا درآمد کشاورز افزایش پیدا کرده است؟
بنابراین توصیه می‌شود دفتر نماینده به‌جای انتشار صرف گزارش بازدید، هر سال یک «گزارش عملکرد کشاورزی حوزه انتخابیه» منتشر کند؛ شامل میزان اعتبار جذب‌شده، تعداد بهره‌برداران، پروژه‌های آب‌رسانی، تسهیلات، مطالبات پرداخت‌شده و نتیجه هر پیگیری.
جوانان؛ مطالبه‌ای که باید از نشست به سیاست عملی برسد

در حوزه جوانان نیز بابایی کارنامی مواضعی داشته است.

در دیدار با هیئت‌رئیسه خانه جوانان مازندران، اشتغال و ازدواج را از مهم‌ترین مشکلات جوانان دانست و بر شناسایی جوانان نخبه و فراهم کردن زمینه حضور آنان در مدیریت‌ها تأکید کرد.

این موضع با توجه به مسئولیت او در کمیسیون اجتماعی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
❗️اما در این حوزه یک خلأ جدی دیده می‌شود: جوانان بیش از آنکه نیازمند جلسه و سخنرانی باشند، به فرصت شغلی، مسکن، ازدواج، آموزش مهارتی، سرمایه اولیه و امکان حضور واقعی در مدیریت نیاز دارند.
بنابراین انتظار می‌رود نماینده حوزه انتخابیه در ادامه فعالیت خود، یک برنامه مشخص برای جوانان ساری و میاندورود ارائه کند؛ مثلاً تعداد فرصت‌های شغلی ایجادشده، تسهیلات اشتغال، حمایت از کسب‌وکارهای دانش‌بنیان و سهم جوانان در انتصابات مدیریتی.

زنان؛ توجه وجود دارد، اما ظرفیت بزرگ‌تری قابل استفاده است

در موضوع زنان نیز حضور و موضع‌گیری‌هایی از سوی بابایی کارنامی وجود داشته است. از جمله برگزاری برنامه‌های مرتبط با روز زن و تجلیل از بانوان موفق و خانواده‌های شهدا و همچنین تأکیدهای او در دوره مجلس یازدهم بر نقش زنان در سیاست‌های ملی مجلس.

❗️اما نقد قابل طرح این است که توجه به زنان نباید در سطح مناسبت‌ها و تجلیل‌ها متوقف شود.

در حوزه‌ای مانند ساری و میاندورود، زنان روستایی، زنان سرپرست خانوار، زنان کارآفرین، بانوان فعال در صنایع تبدیلی و مشاغل خانگی و زنان تحصیل‌کرده نیازمند برنامه مشخص هستند.

پیشنهاد می‌شود دفتر نماینده گزارش مستقلی از اقدامات انجام‌شده برای اشتغال و توانمندسازی زنان حوزه انتخابیه منتشر کند.

ورزش؛ از حضور در پروژه‌ها تا ضرورت حمایت ساختاری

ورزش نیز در کارنامه محلی او حضور دارد.

در دی‌ماه ۱۴۰۳، بابایی کارنامی در نشست هیئت ورزش‌های دانشگاهی شهرستان ساری بر ضرورت تدوین برنامه کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت برای ورزش دانشگاهی تأکید کرد.

در سال ۱۴۰۴ نیز جلسه شورای تربیت بدنی و ورزش شهرستان میاندورود با حضور او برگزار شد و مسائل حوزه ورزش شهرستان مورد بررسی قرار گرفت.

همچنین پیگیری احداث سالن ورزشی روستای بزمین‌آباد از جمله مواردی است که دفتر نماینده آن را به‌عنوان یکی از اقدامات خود معرفی کرده است.

در سطح ملی نیز تبریک موفقیت ورزشکارانی مانند محمدهادی ساروی و ناهید کیانی نشان‌دهنده توجه او به ورزش قهرمانی بوده است.

❗️با این حال، برای استانی مانند مازندران که یکی از قطب‌های اصلی ورزش کشور است، انتظار از یک نماینده فقط حضور در مراسم‌ها نیست؛ بلکه باید درباره زیرساخت‌های ورزشی، ورزش روستایی، ورزش بانوان، حمایت از قهرمانان و استعدادهای پایه برنامه روشن‌تری ارائه شود.

بسیاری از پروژه‌های ورزشی ساری از ماهفروجک گرفته تا ورزشگاه شهید متقی ساری از مطالبات عدیده‌ای است که همچنان روی میز مانده و به فرجام دلخواه شهروندان منتج نشده است.
اقشار آسیب‌پذیر؛ حوزه‌ای که می‌تواند نقطه قوت بیشتری باشد
در حوزه معلولان و گروه‌های تحت پوشش بهزیستی نیز بابایی کارنامی بر استفاده از ظرفیت خیران، تأمین تجهیزات و مناسب‌سازی تأکید کرده است.

این حوزه با توجه به ریاست کمیسیون اجتماعی مجلس، اهمیت ویژه‌ای دارد.
❗️اما همچنان انتظار می‌رود اقدامات این حوزه نیز از سطح بیان مطالبات فراتر رفته و به شاخص‌های ملموس تبدیل شود؛ از جمله تعداد پروژه‌های مناسب‌سازی‌شده، تجهیزات تأمین‌شده، حمایت‌های اشتغال و تسهیلات اختصاص‌یافته به افراد دارای معلولیت.

یک نقطه قوت مهم؛ پذیرش مسئولیت مجلس

یکی از ویژگی‌های قابل توجه در مواضع اخیر بابایی کارنامی این است که در برخی موارد تلاش کرده است مسئولیت مجلس را نیز بپذیرد.

اظهارنظر او در ۹ دی ۱۴۰۴ مبنی بر اینکه فشار معیشتی موجود نتیجه تصمیم‌های دولت و مجلس است، نمونه‌ای از این رویکرد است.

این نگاه اگر به یک رویه مستمر تبدیل شود، می‌تواند اعتماد عمومی را تقویت کند؛ زیرا مردم از نماینده انتظار دارند علاوه بر مطالبه‌گری از دولت، درباره تصمیم‌های مجلس نیز پاسخگو باشد.

اما یک ضعف مهم؛ فاصله میان «خبر پیگیری» و «گزارش نتیجه»
❗️یکی از مهم‌ترین نقدهایی که می‌توان بر اساس بررسی اخبار منتشرشده مطرح کرد، غلبه ادبیات پیگیری بر ادبیات ارزیابی نتیجه است.

در بسیاری از گزارش‌ها عبارت‌هایی مانند «پیگیری شد»، «جلسه برگزار شد»، «مشکل بررسی شد»، «قول مساعد داده شد» یا «دستور لازم صادر شد» دیده می‌شود.

این ادبیات برای اطلاع‌رسانی روزمره طبیعی است، اما برای ارزیابی شش‌ساله یک نماینده کافی نیست.

مطالبه رسانه و مردم پاسخگویی و اطلاع رسانی در موضوعات زیر است:

چه مقدار اعتبار جذب شد؟

چه پروژه‌ای واقعاً به بهره‌برداری رسید؟

چند شغل ایجاد شد؟

کدام وعده انتخاباتی محقق شد؟

کدام وعده محقق نشد؟

دلیل عدم تحقق چه بود؟

چه میزان از مشکلات حوزه انتخابیه با مداخله نماینده حل شد؟

سهم دولت، استانداری، دستگاه اجرایی و مجلس در هر پروژه چقدر بوده است؟

این همان نقطه‌ای است که یک «کارنامه تبلیغاتی» را از یک «کارنامه حرفه‌ای» جدا می‌کند.

درباره مواضع اقتصادی و سیاسی؛ ضرورت دقت بیشتر
بابایی کارنامی در سال‌های اخیر مواضع صریحی درباره مسائل اقتصادی و سیاسی کشور داشته است. این صراحت، از منظر نمایندگی سیاسی یک ویژگی محسوب می‌شود، اما در برخی موارد ضرورت دارد آمار و ادعاها با دقت بیشتری ارائه شوند.

نمونه قابل استناد، ادعایی است که در فروردین ۱۴۰۴ به او نسبت داده شد مبنی بر اینکه «پس‌انداز دلاری مردم از کل صادرات کشور بیشتر است». فکت‌نامه در ۱۹ فروردین ۱۴۰۴ این ادعا را نادرست ارزیابی کرد.
این مورد به‌تنهایی نمی‌تواند کل کارنامه یک نماینده را زیر سؤال ببرد، اما برای یک مقام ارشد پارلمانی، به‌ویژه رئیس کمیسیون اجتماعی، یک درس مهم دارد: در بیان آمارهای اقتصادی باید منبع، روش محاسبه و تعریف دقیق شاخص‌ها روشن باشد.

بنابراین باید توجه کرد که اعتماد عمومی تنها با مواضع قاطع ساخته نمی‌شود؛ دقت آماری نیز بخشی از مسئولیت سیاسی است.

تعدد نقش‌ها و پراکندگی مطالبه‌گری
بابایی‌کارنامی همزمان نماینده حوزه انتخابیه، رئیس کمیسیون اجتماعی و یکی از چهره‌های فعال در مسائل کارگری و اجتماعی کشور است
این موقعیت طبیعتاً باعث می‌شود بخشی از توان او صرف مسائل ملی شود؛ اما از نگاه مردم ساری و میاندورود، این پرسش مشروع وجود دارد که سهم مسائل محلی از وقت و توان نماینده چقدر است؟

آیا باید نماینده را با عملکردش در تصویب و اصلاح قوانین اجتماعی بسنجیم یا با میزان تغییرات ایجادشده در ساری و میاندورود؟

پاسخ درست این است که هر دو.

اما هرچه مسئولیت ملی نماینده بیشتر شود، انتظار مردم برای ارائه گزارش شفاف از عملکرد حوزه انتخابیه نیز بیشتر خواهد شد.

یک فرصت مهم که نباید از دست برود؛ گزارش عملکرد شفاف 

با توجه به اینکه بابایی کارنامی برای سومین سال متوالی ریاست کمیسیون اجتماعی مجلس را بر عهده دارد، انتظار از او نسبت به یک نماینده عادی بیشتر است.

او اکنون می‌تواند یک اقدام متفاوت انجام دهد: انتشار گزارش شفاف شش‌ساله نمایندگی.

گزارشی که در آن مشخص شود:

۱. چند طرح و لایحه با نقش مستقیم او به نتیجه رسیده است؛
۲. چند سؤال، تذکر و تحقیق و تفحص به نتیجه اجرایی رسیده است؛
۳. وضعیت تحقیق و تفحص تأمین اجتماعی، شستا و بانک رفاه به کجا رسیده است؛
۴. چه میزان اعتبار برای ساری و میاندورود جذب شده است؛
۵. وضعیت پروژه زباله‌سوز ساری چیست؛
۶. چه اقداماتی برای آب کشاورزی انجام شده است؛
۷. وضعیت شهرک‌های صنعتی و اشتغال حوزه انتخابیه چگونه است؛
۸. چه تعداد پروژه ورزشی و روستایی به بهره‌برداری رسیده است؛
۹. چه اقداماتی برای زنان و جوانان انجام شده است؛
۱۰. چه تعداد از وعده‌های انتخاباتی تحقق یافته و چه تعداد هنوز در انتظار اجراست.

چنین گزارشی می‌تواند حتی منتقدان او را نیز به قضاوت دقیق‌تر وادار کند.

توصیه‌ای دوستانه برای ادامه مسیر

بابایی کارنامی امروز دیگر نه صرفاً نماینده ساری و میاندورود بلکه؛ ریاست کمیسیون اجتماعی مجلس، جایگاهی ملی به او داده است.

بنابراین پیشنهاد اصلی این است که در نیمه دوم فعالیت مجلس دوازدهم، سه سطح کار خود را از یکدیگر تفکیک کند:

در سطح ملی: اصلاح نظام تأمین اجتماعی، اشتغال، حقوق کارگران، بازنشستگان، معلولان و آسیب‌های اجتماعی.

در سطح استانی: منطقه آزاد، پسماند، صنعت، کشاورزی، ورزش، زیرساخت و توسعه متوازن مازندران.

در سطح حوزه انتخابیه: پروژه‌های مشخص ساری و میاندورود با زمان‌بندی، اعتبار و شاخص نتیجه.

همچنین بهتر است دفتر نماینده از انتشار صرف خبر جلسات فاصله گرفته و هر سه ماه یک‌بار گزارشی با عنوانی مانند «وعده، اقدام، نتیجه» منتشر کند.

در این مدل، هر مطالبه مردم در یک جدول قرار گیرد و مقابل آن مشخص شود: «در حال پیگیری»، «اعتبار گرفته»، «در حال اجرا»، «به بهره‌برداری رسیده» یا «متوقف مانده».

این شیوه، هم به نفع نماینده است و هم به نفع رسانه؛ زیرا نقد را از فضای سیاسی و شخصی خارج کرده و وارد زمین عدد، سند و نتیجه می‌کند.

جمع‌بندی؛ کارنامه‌ای با نقاط قوت جدی و مطالبات باقی‌مانده

بررسی اخبار و گزارش‌های منتشرشده طی سال‌های اخیر نشان می‌دهد علی بابایی کارنامی را نمی‌توان نماینده‌ای کم‌تحرک یا صرفاً محلی دانست. حضور مستمر در مسائل کارگری و تأمین اجتماعی، ریاست کمیسیون اجتماعی، پیگیری حقوق بازنشستگان، ورود به موضوع تحقیق و تفحص تأمین اجتماعی، حضور در مسائل کشاورزی و روستایی ساری و میاندورود، پیگیری پروژه‌های عمرانی و پسماند و توجه به ورزش و گروه‌های آسیب‌پذیر، بخش‌هایی از کارنامه قابل استناد اوست.

در مقابل، مهم‌ترین مطالبه از او در ادامه مسیر، تبدیل «پیگیری» به «نتیجه قابل اندازه‌گیری» و «موضع‌گیری» به «سیاست عمومی مؤثر» است.
نماینده‌ای که ریاست کمیسیون اجتماعی مجلس را بر عهده دارد، باید بتواند در پایان دوره مسئولیت خود به مردم بگوید چه تغییری در زندگی کارگر، بازنشسته، جوان، زن، کشاورز، روستایی، ورزشکار، معلول و شهروند عادی حوزه انتخابیه ایجاد کرده است.

از این منظر، شاید مهم‌ترین سؤال درباره علی بابایی کارنامی دیگر این نباشد که «چقدر پیگیری کرده است؟»؛ بلکه باید پرسید:

«از میان همه پیگیری‌های شش سال گذشته، دقیقاً چه چیزهایی به نتیجه رسیده و سهم مردم ساری و میاندورود از این نتایج چه بوده است؟»

پاسخ دقیق، عدددار و مستند به همین سؤال می‌تواند بهترین معیار برای قضاوت درباره عملکرد او در ادامه مسیر نمایندگی باشد.

انتهای پیام/